Me

Welkom op mijn reisblog Latcho Drom

Latcho = mooi/ goed

Drom = reis

De naam ‘Latcho Drom’

Dit is een dialect van de zigeunertaal, een taal die ook in het circusleven nog vaak gebruikt wordt. Als kleindochter van een circusartiest zijn er dan ook nog enkele woorden en gezegden die uit deze taal blijven hangen zijn, zo ook de zin “Latcho Drom”. Ik hoefde dan ook niet lang na te denken over de naam van mijn reisblog!

In 1993 werd er trouwens een documentaire uitgebracht dat Latcho Drom heette. Al was ik toen slechts een jaar of 5/6, ik herinner me de mooie kleuren, de verhalende muziek, de intrigerende personages en hun reizend leven.

 

Wie ben ik?

Ik ben Davina, een sociale, vaak nogal onhandige, romantische, dromerige, fantasievolle meid. Geboren in ’88 in Gent, er half getogen. Het circusbloed raasde door mijn moeder haar aderen, waardoor we nooit lang op één plek bleven wonen. We trokken van Gent naar de kust en later opnieuw terug richting Gent waar we zowat alle randsteden afgedaan hebben. Ik veronderstel dat m’n moeder het op een bepaald moment beu was, het verhuizen om de haverklap. Plots bleven we hangen in Gent, meer dan 10 jaar zelfs!

Iemand die me voor het eerst tegenkomt merkt het zachte tussentaaltje met een Gentse tongval en mijn typisch franse rrrrrrrr. Maar iemand die beter luistert hoort ook de foute g,h,ch, de mooie tweeklanken en af en toe vreemde woordjes die typerend zijn voor het West-Vlaams. Gent zal altijd mijn eerste grote liefde zijn, al mis ik stiekem ook de bruisende zee. Toen ik een paar jaar in Brussel studeerde werd ik echter plots een “Brusselette” en na een poosje in Australië te hebben doorgebracht was ik een paar Nederlandse woorden verloren. Intussen ben ik verhuisd naar Amerika, dus wie weet zeg ik binnenkort wel: “check out my pimped out, chromed out truck. De pussy wagon of de Quentin Tarantino Kill Bill Mobile”.

 

Kinderen op het strand op wandel met rubberen boot boven het hoofd
Mijn broer en ik aan de kust
Ach, thuis is waar je familie is, waar er liefde is, waar je zélf je thuis maakt… Anderzijds kriebelt er ook iets in m’n bloed waardoor ik niet kan blijven stilzitten en ik het gevoel heb dat ik de wereld moet zien. Door het reizen merk ik echter ook hoe belangrijk familie en vrienden zijn. Dit is dan ook één van mijn allergrootste uitdagingen wanneer ik weer eens van huis weg ben.

Waarom deze blog?

Ik heb altijd een nood gehad om mezelf uit te drukken. Reeds op jonge leeftijd hield ik verschillende dagboeken bij. Later kwam hier een soort online versie van in de vorm van een blog. Tijdens het reizen merkte ik hoe familie en vrienden reikhalzend uitkeken naar mijn verhalen. Mijn blog werd dé manier om hen op de hoogte te houden van al mijn reisavonturen. Ook vandaag is deze blog vooral gewijd aan familie en vrienden. Zonder hen zou deze reisblog niets zijn.

Meer en meer heeft deze reisblog echter tot doel om ook jou aan het reizen te krijgen. Heb je nog prangende vragen dat je niet terug kan vinden op deze blog? Je kan me gerust contacteren met al je brandende vragen!

De meeste blogberichten verhalen momenten uit down under, maar niet getreurd als je geen Oz-fan bent, ook andere landen komen aan bod! Tegenwoordig zullen de meeste blogs natuurlijk berichten over Amerika en meer bepaald New York.